เหตุฉิบหายจะเกิดขึ้นกับเมืองไทยได้...ไม่ยากเลย!!!

วาทตะวัน สุพรรณเภษัช‏

ท่านผู้อ่าน ที่เคารพ
ผมได้รับจดหมายจากแฟนคอลัมน์อีกแล้วครับ ข้อความที่ได้รับมีดังต่อไปนี้

คุณวาทตะวันครับ

ผมสงสัยเหมือนกับคนทั้งประเทศไทย ว่านายกษิต ภิรมย์ไปไหน ทำไมไม่มาทำหน้าที่เรื่องเกี่ยวกับกัมพูชาและเขาพระวิหาร ซึ่งควรเป็นธุระของร.ม.ต.ต่างประเทศอย่างยิ่ง แต่กลับปล่อยให้คนอย่างนายเทือกและนายสุวิทย์ไปทำแทน ไหนรัฐบาลอภิสิทธิ์นี้เคยรับรองว่า
นายกษิตเป็นคนมีความรู้เรื่องต่างประเทศอย่างดีเยี่ยม แล้วทำไมไม่ใช้คน “ดีเยี่ยม” ดันไปใช้สองคนที่ผมให้เกรด D-แย่นั่นทำไม?
ผมฝากคุณวาทตะวันช่วยประกาศหานายกษิตหน่อย เงินเดือนนายกษิตได้ไปจากภาษีพวกเราคนไทย หากไม่โผล่มาผมอยากจะเสนองดเงินเดือนหรือไล่ออก
หากคุณประกาศให้กรุณาใช้ทั้งภาษาไทยและอังกฤษ เผื่อคนต่างชาติ(โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวเขมรเพื่อนบ้านเรา)เขาจะมีเมตตาช่วยปิดโปสเตอร์หาตัวแกด้วย
อ้อ! หากเจอใครเดินโดยมีปี๊บคลุมหัว ช่วยลองเปิดๆดูหน่อย เผื่อจะเป็นนายกษิต!

รีบหน่อยนะครับ
Kun Ka Yer

การที่คุณ “คัน คะเยอ” แฟนประจำพูดมาอย่างนี้ เข้าใจว่าท่านคงเห็นว่า นายกษิตฯ (ที่ผมบอกว่าแกเป็น ““ฝีคัณฑสูตร” ในรูทวาร ของประชาธิปัตย์!!!”...ท่านผู้อ่านสนใจลองเปิดย้อนดูได้) กลับไม่มีบทบาทในการปฏิบัติหน้าที่ เช่น การเดินทางไปกับนายมาร์ค มุกควาย ในวันที่นำของกำนัล ซึ่งเป็นวัตถุโบราณเขมรหลายชิ้น ไปศิโรราบกราบกรานเขมรถึงกรุงพนมเปญ นั่นก็ครั้งหนึ่งแล้ว
มาอีกครั้งหนึ่ง ที่นายสุเทพ เทือกสุบรรณ เดินทางไปกราบท่านสมเด็จฮุนเซน หลังจากที่นายกขะแมร์แถลงกร้าว โกรธเคืองนายอภิสิทธิ์ หรือนายมาร์ค มุกควาย ซึ่งเล่นบท “พาลีตีสองหน้า” คือดันไปพูดกับเขาฉันท์มิตร มีของกำนัลไปจิ้มก้อง แต่กลับถึงเมืองไทยแค่วันรุ่งขึ้นเท่านั้น ก็ถอดหัวพระเอกออกเล่นเล่นบทตัวโกง (ในสายตาเขมร) เพราะดันส่งนายสุวิทย์ คุณกิตติไปยื่นคำร้องตอแยเขมรถึงที่ประชุมองค์การยูเนสโก ที่ประเทศสเปน ด้วยการคัดค้านกัมพูชา ในการขึ้นทะเบียนปราสาท “เปรี๊ยะวิเหีย” เป็นมรดกโลก...
ดูมันทำ!

ตั้งแต่พรรคประชาธิปัตย์ได้สมคบคิดกับพันธมาร ทหาร และอำมาตย์ที่ไม่ยอมวางมือจากการเมือง จนช่วงชิงจากรัฐบาลเดิมได้สำเร็จแล้ว รัฐบาลของพรรคประชาธิปัตย์ ก็จำต้องตั้ง “นายกษิต ภิรมย์” คนของฝ่ายพันธมาร เข้ามาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

นับแต่นั้นมา การดำเนินกิจการต่างประเทศ ของรัฐบาลนายมาร์ค มุกควายนั้น ไม่ผิดอะไรกับพวก “มือใหม่หัดขับ” กลายเป็นประเด็นที่ให้ผู้คนได้พูดถึงกัน ด้วยความไม่พอใจอย่างสม่ำเสมอ เพราะดูจะล้มเหลวไปแทบทุกด้าน เช่น ร.ต.อ.นิติภูมิ นาวรัตน์ ตชด.เก่า นี่ต้องขัดเคืองขนาดหนัก เขียนบทความอัดเอาหลายครั้งในคอลัมน์เปิดฟ้าส่องโลก เช่น
บทความชื่อ กระด้าง กะล่อน อ่อนแอ แต่ปากกล้า ขาสั่น! เมื่อ อังคาร ๗ เมษายน ๒๕๕๒ ถึงกับวิจารณ์ว่ากระทรวงการต่างประเทศของไทยนั้น
ใช้ภาษาน่าทุเรศ “ถ่อย” และ “เถื่อน” ที่สุดในโลก!
ผู้กองนิติภูมิย้ำว่า แม้แต่ประเทศทวีปแอฟริกา ที่ตั้งอยู่กลางป่าเขาลำเนาไพรอย่าง แองโกลา บูร์กินาฟาโซ โตโก หรือ กาบอง ฯลฯ ผู้นำประเทศของเขาก็ยังมีสติปัญญา ไม่แต่งตั้ง “เสนาบดีบ๊องๆ” มาดูแลกิจการงานด้านต่างประเทศ
ใช่แต่แค่นั้น คุณนิติภูมิยังได้วิพากษ์วิจารณ์เอาอย่างไม่เกรงใจว่า ผู้ดำเนินงานการต่างประเทศของไทยในปัจจุบันอยู่ในสถานะ “ปากกล้า ขาสั่น” มีใครเอาไมค์มาใกล้ปากไม่ได้ ร้ายที่สุดคือการพูดของแก...
สร้างศัตรูให้ประเทศไทย แทบจะทุกทีไป!!

ดังนั้น จึงไม่มีคณะผู้นำของประเทศเพื่อนบ้านประเทศไหนชอบขี้หน้ามิสเตอร์ “ฝีคัณฑสูตร” คนนี้ และความสัมพันธ์อันเลวที่ก่อกันไว้กับกัมพูชานี้เอง เป็นเหตุให้ทหารไทยตายไปแล้วสามคน แถมมาถึงวันนี้ ก็ยังมีข่าวว่า เขมรสร้างทางถนน รุกเข้ามาในดินแดนของไทยแล้ว 250 เมตร แต่เจ้ากระทรวงบัวแก้วกลับไม่ยอมแถลงให้ชาวบ้านอย่างเราๆท่าน ได้ทราบกันบ้าง ดันอมพะนำเก็บเงียบไว้เหมือนอมสากกระเบือ ไม่ยักกะเหมือนอีตอนที่ “หาเหาเข้าประเทศ” เพราะเป็นต้องร้องแรกแหกทวารทุกทีไป!
คุณนิติภูมิบอกว่า นโยบายต่างประเทศของไทยเรา ที่ควรจะ “นุ่มนวลแต่แข็งแรง” กลายเป็นนโยบาย
“กระด้าง กะล่อน อ่อนแอ!”
ยิ่งกว่านั้น พอเขมรเขาจะเอาจริง รบกันจริงๆ ไอ้คนที่มันก่อเรื่อง กลับหงอยและหายจ้อยไปเลย!!

ใช่แต่แค่นั้น นะครับ...
เมื่อวันอังคารที่แล้ว ตชด.เก่าอย่างนิติภูมิฯ ยังตะบันเข้าอีกดอกหนึ่ง ด้วยบทความชื่อฟังแล้วครึกครื้น คือ
รอง นรม.ไทย กำตดที่เขมร
คุณนิติภูมิได้บรรยายถึงความอัดอั้นตันใจว่า ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับชาติต่างๆในอาเซียนนั้น เหลวแหลกเสียหาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองขะแมร์นั้น ตชด.เก่าเล่าอย่างถึงพริกถึงขิงว่า
หากใครเอ่ยถึงชื่อ เจ้ากระทรวงบัวแก้วของไทยแล้ว ประชาชนคนเขมร เขาจะผรุสวาทออกมาอย่างไม่ต้องยับยั้งกันเลย
ผมว่าไม่ต้องไปคิดอะไรมากหรอกครับ แค่นายกษิตฯเรียกท่านนายกฮุนเซนว่า “กุ๊ย” แค่นั้น ชาวขะแมร์ก็ฉุนขาดแล้ว แล้วอย่างนี้นายมาร์ค มุกควาย ก็ยังดันตั้งเข้ามากินตำแหน่งใหญ่เพราะเกรงกลัวพันธมารขาดใจ แม้จะมีผู้คัดค้านทั้งชาวไทยและคนต่างประเทศ แต่นายมุกควายแกก็ไม่กล้าถอดถอนเจ้าหมอนี่ออกจากตำแหน่งเสนาบดี คงเก็บไว้เป็นฝีคัณฑสูตรในรูตูดต่อไป ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับเพื่อนบ้าน
จะเสื่อมโทรมลงอย่างไร ก็ช่างหัวมัน!
นี่เอง เจ้าของคอลัมน์เปิดฟ้า-ส่องโลก ถึงได้จั่วหัวบทความเอาไว้ได้แสบสัน ว่า รอง นรม.ไทยกำตดที่เขมร คือ การไปเยือนเมืองเขมรของ นิติภูมิฯมองว่านายเทพเทือก กำได้แค่ “ตด” หรือคว้าได้แค่ลมๆ ที่ขับเคลื่อนออกจากทวารของท่านสมเด็จฯ ฮุนเซ็นเท่านั้นเอง สาระหรือ “ขี้” อันพอจะเป็นกากของเสียของท่านสมเด็จ นายกฯ อันพอจะเป็นประโยชน์ได้บ้างนั้น นายเทือกแกกลับ “กำ” ไม่ได้เลย การไปกราบกรานท่านฮุนเซ็น จึงหาประโยชน์ไม่ได้แต่อย่างใด ไม่เหมือนกับวลีฮิตของคนไทย ที่สั่งสอนกันมาว่า
“กำขี้ ดีกว่ากำตด” นั่นเอง!

ขอกราบเรียน กับท่านผู้อ่านที่เคารพ ว่า
ประเทศไทยมีความสัมพันธ์ทางการค้าชายแดนกับเขมร เป็นจำนวนเงินถึง 70,000 ล้านบาท (เจ็ดหมื่นล้านบาท) ต่อปี
ไม่น่าเชื่อว่า เมืองไทยเราได้ดุลการค้าเขมร ถึง 63,000 ล้านบาทต่อปี...น้อยอยู่เสียเมื่อไหร่กันล่ะ!?
ดังนั้น ถ้ามีสถานะศึกสงครามระหว่างไทย-กัมพูชา ประเทศของเราจะสูญเสียเงินตราต่างประเทศ ไปอีกหลายหมื่นล้านเห็นๆอยู่ ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธไอ้รัฐบาลโลซก ของนายกฯมุกควายยิ่งนัก เพราะมัน “สิ้นคิด” ถึงกับ
เปลี่ยนสนามการค้า...เป็นสนามรบ...ดูมันทำ!!

ที่น่าอับอายขายหน้าหนักเข้าไปอีก คือการส่งนายสุวิทย์ คุณกิตติ ไปที่เสปน แล้วกลับมาคุยคุยโม้ลั่น ในทำนองว่า ได้รับชัยชนะจากการไปครั้งนี้ ในเรื่องการขึ้นทะเบียนเขาพระวิหารเป็นมรดกโลก และบัดนี้ ได้เวลาดีเหมือนการแข่งขันครึ่งหลัง ไทยเรากลับพลิกมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ
ยิงประตูตีเสมอได้...ว่าเข้านั่น!
ผมไม่รู้ว่าอีตาสุวิทย์นั้น แกพูดอย่างนี้ออกมาได้อย่างไร เพราะวันต่อมา เพราะข่าวที่ออกมา กลายเป็นอย่างนี้ครับ กล่าวคือ...

เมื่อวันอังคาร (30 มิ.ย.) นายกรัฐมนตรีกัมพูชา สมเด็จฯ
ฮุนเซน ได้ออกเตือนไทยอย่างแข็งกร้าวอีกครั้งหนึ่งใน ว่าหากไทยคิดจะบุกยึดปราสาทพระวิหารกลับคืน จะต้องสู้รบกับทหารเขมรที่กรำศึกมาตลอด และฝ่ายไทยอาจจะต้องใช้ทหาร 30,000-50,000 คนเพื่อการศึกครั้งนี้
ข่าวบอกว่า สมเด็จฯ ฮุนเซนกล่าวว่า ได้เตือนเรื่องนี้อย่างตรงไปตรงมากับนายสุเทพ เทือกสุบรรณ และ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ มาแล้วครั้งหนึ่งวันเสาร์ ( ที่ 27 มิ.ย.) ที่ผ่านมา ณ. บ้านพักเมืองตาขะเมา (Ta Khmao) ชานกรุงพนมเปญ
เว็บไซต์ข่าวภาษาเขมรยอดนิยม Everyday.com.kh ฉีกหน้ารัฐบาลของนายมาร์ค มุกควาย ได้ตีพิมพ์เผยแพร่คำเตือนและคำขู่ของผู้นำกัมพูชาเมื่อวันอังคาร โดยกล่าวว่านายกฯฮุนเซนประกาศเรื่องนี้ ระหว่างปราศรัยที่สถาบันการศึกษาแห่งชาติ (National Education Institute) ในตอนเช้า
"ถ้าหากทหารไทยจะทำศึกเพื่อเอาคืนปราสาทพระวิหาร กองทัพบกไทยจะต้องเตรียมพร้อมที่จะใช้กำลังพลอย่างน้อย 30,000-50,000 "
สมเด็จฯฮุนเซ็น เล่าว่า ก่อนหน้านี้ได้เตือนนายสุเทพ รองนายกรัฐมนตรีฝ่ายความมั่นคง กับ พล.อ.ประวิตร รัฐมนตรีกลาโหม ที่ไปเยือนกัมพูชาอย่างไม่เป็นทางการ ระบุว่า ไทยจะต้องใช้ทหาร 3-5 หมื่นคนเพื่อรบกับทหารกัมพูชาราว 10,000 คน แต่ทั้งหมดเป็นทหารที่มีประสบการในสงครามและกรำศึกมาตลอด
นายกฯ กัมพูชากล่าวด้วยว่า ประเทศไทยมีประชากร 66 ล้านคน และกองทัพกำลังพลกว่า 300,000 คน แต่กัมพูชา ประชากรแค่ 14 ล้านกับกำลังพลในกองทัพ 100,000 คน แต่ฝ่ายไทยจะต้องใช้กำลังพล 3-5 หมื่นสู่กับทหารกัมพูชา 10,000 คน

ท่านผู้อ่านครับ
อ่านข่าวแล้ว ก็ปลงสังเวช ที่ได้เห็นว่ารัฐบาลโลซกของคนหนีทหารอย่างนายอภิแสบ ต้องโดนชาติที่เล็กกว่า แต่มีผู้นำที่เข้มแข็งแถมเป็นทหารเก่าชำนาญการศึกโชนโชก
ไล่โขก ไล่สับ...เอาตามใจชอบ!
แม้เกียรติภูมิของชาติเสียหาย รัฐบาลโลซกก็ยังมีหน้าออกมาสะตะบอแหลชาวบ้านเขาไปวันๆ ยิ่งไปกว่านั้นสื่อต่างๆ ในกัมพูชาพากันตีพิมพ์ข่าวเกี่ยวกับข้อเสนอของไทย ถูกคณะกรรมการมรดกโลกปัดปฏิเสธ ไม่นำขึ้นพิจารณาในการประชุมประจำปี สื่อยักษ์ใหญ่ขะแมร์ คือหนังสือพิมพ์ดืมอัมปึล (Deum Ampil) รายงานว่า
คณะกรรมการมรดกโลกได้ปิดการประชุมที่เมืองเซวิลล์ (Seville) ประเทศสเปน ในวันที่ 28 มิ.ย.ที่ผ่านมา โดยไม่มีการนำข้อเสนอของไทยที่ ขอให้ทบทวนการพิจารณาขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลก
ดืมอัมปึลถึงกับพาดหัว ด้วยความเริงร่าว่า
"ประเทศไทยปราชัยอย่าง ‘น่าอดสูที่สุด’ ในการเรียกร้องให้ทบทวนการขึ้นทะเบียนพระวิหารเป็นมรดกโลก.."
นี่ไง...หน้าแหกกันเป็นริ้วๆไปเลย!

ดังนั้น ในทัศนะของ “วาทตะวัน” แล้ว การที่ได้นายฝีคัณฑสูตรอย่าง “กษิต” มาเป็นรัฐมนตรีต่างประเทศ อันเป็นผลพวงจากการตั้งรัฐบาลผสม ที่โง่เขลาเบาปัญญาของนายมาร์ค มุกควาย แต่กระทำไปยำเกรงขบวนการพันธมาร จนต้องเอานายคนนี้มาเป็นรัฐมนตรีพัวพันต่างประเทศ
จึงไม่น่าแปลก ที่ชาวบ้านเขาไม่ชอบขี้หน้ารัฐมนตรีต่างประเทศนายนี้ สำหรับข้าราชการในกระทรวง ก็ได้ข่าวว่าแอนตี้เจ้ากระทรวงกันมาก
เลยพาลชิงชัง รัฐบาลปัจจุบันเข้าไปด้วย!

ต้องขอบอกกันไว้ชัดๆ ตรงนี้เลยว่า
มาถึงวันนี้แล้ว ช่างเป็น “เคราะห์กรรม...ของประเทศไทย” จริงๆ ที่ได้ผู้นำคุณภาพต่ำเตี้ยเรี่ยดิน และถ้าหากเมืองไทยยังมีนายมาร์ค มุกควาย เป็นหัวหน้ารัฐบาลโลซก และนายฝีคัณฑสูตร “กษิต”เป็นรัฐมนตรีต่างประเทศอีกต่อไป...

เหตุฉิบหายจะเกิดขึ้นกับเมืองไทยได้...ไม่ยากเลย!!!

......................